Als ergens winst valt te behalen op ‘groen’ gebied is het wel de enorme verspilling van medicatie. Nog los van de financiële winst.
Ik zal eens uitleggen hoe het er in de praktijk aan toegaat. Het gaat niet goed met mijnheer X. Sterker nog, hij bevindt zich in de allerlaatste levensfase. Mijnheer oogt pijnlijk en verre van comfortabel. De arts besluit tot het voorschrijven van 6 x dd 5mg morfine via een subcutane canule, én 6 x dd midazolam, eveneens via een subcutane canule. Omdat de medicatie pas in de avond door de apotheek wordt geleverd, wordt voor de eerste twee giften ampullen morfine en midazolam uit de werkvoorraad gehaald. De verpleegkundige die deze ampullen uit de werkvoorraad heeft gepakt, constateert dat het hard gaat met de voorraad en bestelt 20 ampullen morfine.
Na de eerste gift gaat mijnheer heel snel achteruit en komt te overlijden nog voordat de tweede gift gegeven moet worden. ’s Avonds wordt de medicatie op naam geleverd en aangenomen door de avond-verpleegkundige. De afdeling neemt het aan, maar zal er niets meer mee doen. Mijnheer is tenslotte overleden. Van elk medicijn zijn twee doosjes, dus 20 ampullen geleverd.
De volgende dag gaat de dagdienst van de afdeling de medicatie afvoeren. Dat houdt in dat zij 40 ampullen staan te breken, de inhoud weggooien en de lege ampullen in de daarvoor bestemde afvalbak deponeren. ’s Avonds komt de apotheek weer langs, en wordt de werkvoorraad morfine weer aangevuld.
Wat gaat hier mis? Heel veel! De op naam geleverde medicatie moet worden vernietigd, maar ondertussen moet morfine voor de werkvoorraad worden besteld.
Wat zou ik hier graag mijn tanden in willen zetten. Want die morfine is maar één voorbeeld, maar er zijn er natuurlijk nog veel meer te bedenken. Wet- en regelgeving zou hierop moeten worden aangepast, en apothekers moeten hieraan meewerken. Het moet niet zo zijn dat zielige regeltjes en geld in deze kunnen regeren.