Gelezen op LinkedIn: “Gemiddeld een 5,5… Dat is het kennisniveau van studenten verpleegkunde en verzorgenden als het gaat om infectiepreventie (n = 784). En dat terwijl dit onderwerp letterlijk van levensbelang is.”
Diep treurig, maar nauwelijks verbazingwekkend. Ik zie het tenslotte dagelijks op de werkvloer. Te pas en te onpas handschoenen aantrekken, met handschoenen aan de gang op. Joost mag weten waar die handschoenen zijn geweest, maar alles wordt ermee aangeraakt: handgrepen, deurklinken, tillift, kastdeuren, telefoon. Heel normaal allemaal. Not. Of deze dan: tijdens een NORO-uitbraak gewoon je afdeling af. En als je erop aangesproken wordt, zeggen: “Ja maar (daar begint elk verweer mee), ik heb toch handalcohol bij me?” Dan heb je iets toch niet helemaal goed begrepen. En de dagelijkse update met maatregelen waren dan toch zeker niet ook aan jou gericht? De uitbraak waar ik het over heb, heeft maar liefst bijna drie weken geduurd. Doordat medewerkers de maatregelen en hygiënevoorschriften niet correct naleefden (of er gewoon maling aan hadden).
En wat gaan we eraan doen? Er bovenop zitten, dat is de enige manier om het infectieuze tij te keren. En toch ook consequenties verbinden aan het blijven weigeren aan de regels te voldoen. Leuk? Nee. Noodzakelijk? Zonder meer. En als basis: scholingen verplichten. Opnemen in de e-learnings (want dat is er natuurlijk gewoon).
Dat vraagt om een plan. En hoe dan ook, ik blijf er mijn tanden in zetten. En slapeloze nachten ken ik (gelukkig) niet.